Ναυάγιο ηρεμίας

Ναυαγός στο νησί της ηρεμίας μου

Των μοναχικών σκέψεων

Στην έρημο της ακύμαντης θάλασσας των καταστάσεων

Στα βάθη και στα ύψη των αναμνήσεων

Εκεί που κανείς δε θα 'ρθει να με τραβήξει

Εκεί που επιλέγω το δικό μου ναυάγιο

Σαν σήμερα...

Σαν σήμερα ήταν, τέτοια μέρα

όλα μοιάζαν μα και όλα διαφορετικά

Ήμουν μόνος εκεί, μέσα σε τόσο κόσμο

ήταν καλοκαίρι κι οι λέξεις ίδιες

Έλειπες, δεν ήξερες καν ότι ήμουν εκεί

Κι όμως όλα ήταν τόσο ίδια

προχώρησα μόνος

έτσι έπρεπε να γίνει...

Αναζήτηση λέξης...

Ψάχνω τη λέξη
Θέλω να βρω τη λέξη που θα ερωτευτώ
Να πέσω στα πόδια της να την προσκυνήσω
Να την αγγίξω, να τη χαϊδέψω
Θαρρώ όμως καμιά δε θα με σώσει

Τροποποιημένες λέξεις του Μ. Ελευθερίου, «Ο καιρός των χρυσανθέμων»

Κι όμως ελπίζω...

Θα μπορούσαν όλα να’ ταν αλλιώς
Αυτό με θλίβει
Που δεν είναι αλλιώς, που όλα μένουν έτσι
Στατικά, αναλλοίωτα, ίδια
Δεν ξέρω αν μπορώ να ελπίζω ακόμη
Σ΄ αυτό που θα ‘θελα να είναι, να γίνει, να αλλάξει
Δεν κρύβω απαισιοδοξία
Αισιοδοξία λαχταρώ, αυτήν περιμένω
Σ΄ αυτήν αφήνομαι…

Κι όμως, τελικά ελπίζω...

Αναγέννηση

Κι εκεί που θαρρείς πως όλα πια τελείωσαν
Μια στιγμή, σπίθα πετάγεται
αναγεννιέται
Ένα σπινθηροβόλο χαμόγελο
ένα γνέψιμο του κεφαλιού
αυθόρμητα
Ελπίδα όχι για το αύριο
ελπίδα για τούτη τη στιγμή

Η φύση σε έξαρση

χρωματιστή ανεβαίνει στον αιθέρα

στα καλύτερά της

μαζί της κι εγώ θέλω να πετάξω

να γίνω ένα με τον αγέρα

ίσως στην καλύτερη στιγμή...

Άλλη γη...

Αυτή η άλλη γη ίσως και νάναι πολύ δίπλα μας
Ίσως να μη τη βλέπουμε
Ίσως και να μην υπάρχει...

Απρίληδες

Σημάδια του Απρίλη πάνω μου
Αμυχές σώματος και ψυχής
Σκέψεις που χάθηκαν
Άλλες που ήρθαν
Κι όλα μαζί μια άνοιξη γλυκιά
Καλώς ήρθες Απρίλη

Απρίλη των Απρίληδων

Χρωματιστή άνοιξη

Χρώματα, ανοιξιάτικα,

φωτεινά

κι αυτό μαζί, το μωβ

σε άγνωστο, μαύρο φόντο...

Καλώς ήρθες άνοιξη

Leaving by air

Θέλω να φύγω, μακριά
Ψηλά
Αέρινα
Μόνο να νιώθω
Να ακούω πνοές ανέμου
Να αισθάνομαι αγγίγματα αχτίνων
Πέταγμα ψυχής
Νιώσιμο ύπαρξης