Βρέχει ακόμη...

Η υγρή βροχή της μέρας
Το υγρό φιλί που ακόμη αιωρείται
Η αίσθηση ολοκλήρωσης παρέα με την ηρεμία
Κοντά και μακριά
Μαζί και μόνος
Εδώ κι εκεί
Παντού, ταξιδεύοντας και αναζητώντας…

Δείκτης του "πώς"

Ρωτάς το πώς
Πώς άραγε σε φέρνω στο μυαλό μου
Ψιχάλες πέσανε πολλές
Γλυκά, σαν οπτασία, σα σώμα
Σαν κάτι που έψαχνα να δω
Αυτό είναι «πώς»
Κι ύστερα πέσανε σταγόνες
Μουσκέψανε τον ουρανό
Μαζί κι εμένα…

Αναζητώντας σε...

Θαρρώ πως πρέπει να βουτήξω στα βαθιά για να σε βρω
Σ’ αναζητώ και ξέρω πως όσο κι αν είσαι μακριά θα σε συναντήσω
Ίσως κουραστώ, ίσως κοπεί η ανάσα μου
Όμως ξέρω…ξέρω πού θα σε βρω…
Εκεί που θα συναντηθούν τα χρώματα…

Τελευταία βότσαλα

Περπάτησα σε υγρή άμμο, βρεγμένη από τη ζεστή θάλασσα

μάζεψα τα τελευταία βότσαλα

τα ανακάτεψα με παλιά κοχύλια και μωβ θαλασσινά.

Το καλοκαίρι μπορεί να φαίνεται ότι τελειώνει

αλλά ζει μέσα μου

Τώρα πια έχω μάθει το τέλος των εποχών...

Πανσέληνος επιθυμιών...

Καλοκαιρινή πανσέληνος

σε θάλασσα κι ουρανό

σε αέρα και νερό

μόνος ή μαζί σου

με επιθυμία και σκέψη

πανσέληνος που φέρνει την πρώιμη επιθυμία

Η πανσέληνος της επιθυμίας θαρρώ πως ήρθε...

Αναζητώντας την έμπνευση

Στο τελείωμα της μέρα ψάχνω
Στις μικρές ώρες αναζητώ
Θέλω να βρω τη μικρή χαμένη μου έμπνευση
Σε χρώματα και πρόσωπα
Σε σκέψεις και στιγμές
Στο υπόλοιπο του φεγγαριού που έρχεται
Θαρρώ ξέρω πού θα τη βρω, πού θα την ψάξω
Είναι πολύ κοντά μου, είναι δίπλα μου
Όσο κι αν μοιάζει μακρινό…
Είναι σε κάθε τι που θέλω…

ευτυχία

Η ευτυχία βρίσκεται σε μικρά, πολύ μικρά πράγματα.
Σε μια βουτιά σε μωβ θάλασσα
Σε μια βόλτα στο σκοτάδι κάτω από τ’ άστρα
Στη γεύση των πραγμάτων που ξαναβρίσκουμε
Σε αυτό που νιώθεις να σε γεμίζει αναίτια μέσα σου
Η ευτυχία βρίσκεται μέσα μας
Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να’ ρθει.

(Ο τελευταίος στίχος είναι του Μ. Φάμελλου)

Ανιχνεύοντας το φως

Ψάχνω, αναζητώ πίσω απ΄τα σύννεφα
Κάνω βουτιά στο φως και αναλύω
τη χρωματική μου σύσταση.
Εκεί βρίσκω όλες τις χαμένες μορφές
και όλα τα αναπάντητα γιατί.
Βουτιά στο φως,
Ανάσα στον ήλιο

Γιατί την αγαπώ

"Την αγαπώ ίσως για την αδιάκοπη κίνησή της, που με γοητεύει, για την αιώνια φρεσκάδα της, την παρθενικότητά της, που ανανεώνεται κάθε στιγμή. Ίσως ακόμα για το άπειρο θηλυκό στοιχείο που υπάρχει μέσα στην ουσία της. Είναι ένας έρωτας αυτό...πώς..."

(Το γαλάζιο βιβλίο, Στρατής Μυριβήλης)

Η θάλασσά μου

μέρες τώρα με κρατά κοντά της

με αγκαλιάζει δροσερά

με μαγεύει με το χρώμα της

μια μέρα ήταν διαφανής και ξεκάθαρη

μου μίλησε, με ενέπνευσε

θέλω να μείνω δίπλα της

μαζί της...

ταιριάζει με το χρώμα μου

η θάλασσά μου...